ایران: ۷۴ اعدام طی سه هفته

امواج اعدام در شهرهای مختلف کشور همچنان ادامه دارد. شمار اعدامها تنها در فاصله روزهای ۱۶دی تا ۸بهمن به ۷۴تن رسیده است.

در سحرگاه سه شنبه ۸بهمن، یک زندانی ۴۴ساله، در ملأعام در قزوین اعدام شد. خبرگزاری فارس، وابسته به سپاه پاسداران برای ارعاب مردم، عکسهای این جنایت را به طور گسترده در رسانه های خبری حکومتی منتشر ساخت.

در روز ۷ بهمن هفت زندانی به طور جمعی در زندان قزل حصار کرج، به دار آویخته شدند. یکی از محکومان که پیش از اعدام دچار بیهوشی شده بود، با اصرار دژخیمان پس از به هوش آمدن اعدام شد.

در شامگاه شنبه ۵بهمن بهروز ساعدپناه در زندان اوین در تهران اعدام شد. در همان شب کمال هوشیاری، محمد گه‌له، مسلم رشیدی، بارزان زمانی، در زندان مرکزی سنندج به دار آویخته شدند. خبر اعدام موجود زمانی از زندانیان اهل روستاهای سنندج نیز در همین روزها منتشر شد.

در روز ۳بهمن هفت زندانی به طور جمعی در کرمانشاه به دار آویخته شدند. در روزهای ۲ و ۳ بهمن هفت زندانی به طور مخفیانه در زندان مرکزی بندرعباس اعدام شدند.

در روز دوشنبه ۳۰دی یک جوان ۲۷ساله بنام سجاد پورنجف در تبریز اعدام شد. در همان روز دو زندانی دیگر به نامهای شهریار (شهسوار) رئیسی و چنگیز شهنوازی در زندان مرکزی زاهدان اعدام شدند. چنگیز شهنوازی را در روز یکشنبه ۲۹ دی ماه به بهانه انتقال به دادگاه از بند ۸ خارج و به سلولهای انفرادی بند قرنطینه زندان مرکزی زاهدان منتقل کرده بودند.

 همچنین در هفته اول بهمن ماه خبر اعدام سه زندانی از اهالی روستاهای دلفان و ملایر منتشر شد.

سرکوب سراسری به ویژه مجازات وحشیانه اعدام که صرفاً به منظور شدت بخشیدن به فضای ارعاب در جامعه و مهار خشم و نارضایتی مردم به ستوه آمده ایران صورت می گیرد، بعد از روی کار آمدن آخوند شیاد حسن روحانی ابعاد فزاینده یی یافته است. به نحوی که در سال میلادی گذشته بیش از ۷۰۰تن اعدام شدند که نسبت به ده سال گذشته یک رکورد جدید بود.

مماشات با این رژیم ضدبشری و پراکندن توهم اعتدال و میانه روی در بین جلادان حاکم بر ایران، تحت هر پوش و بهانه یی که باشد، معنایی جز مشروعیت بخشیدن به این توحش ندارد و تاکنون نیز هیچ نتیجه یی جز جریتر شدن رژیم و گسترش فزاینده سرکوب در ایران نداشته است.

دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران

۸بهمن۱۳۹۲ (۲۸ژانویه۲۰۱۳)

 

 
 
 

اتحاد انجمنها برای ایران ازاد شبکه ای از انجمنها در اسکاندیناوی میباشد که پیرامون موضوع موارد نقض فاحش حقوق بشر توسط روحانیت و رویای یک تغییر دموکراتیک در ایران است گرد هم امده اند...