محمودنیشابوری: کهکشان عشق و امید

در هزار توی زمان ایستاده بر بلندای طاقت انسان.

آیا من انسانم!

آیا من یک نظاره گرم، یک خبرنگار ووقایع نویس…

نه هر گز، من یک انسانم!

چون مدعیم، باید ازشرف انسانی و انسانیت دفاع کنم.

برای خود، نه، برای دیگران.

آیا باید، انسانیت همانند انسانها اعدام شوند!

 

اما من دیده ام، بارها، شنیده ام و خوانده ام،

در شهر های دود گرفته سرزمین من، انسانیت بر بالای دار،

رقص رهایی می کند.

به تماشا می ایستند ، به اعدام و شلاق،

و بعد به خیر و خوشی به خانه هاشان بر می گردند.

تا شاید، فردا و فردا های دیگر مراسم! اعدام وشلاق دیگری باشد!

 

اما، همه نمی بینند،

چه می گویم نمی خواهند ببینند!

اینها مشروعیت به جنایات آخوند ها می دهند،

این طور نیست!

آیا این توهین به حرمت انسانی نیست!؟

آخوندهای دیکتاتور،زمان را کُند میکنند،

حال آنکه آنها در گذشته دور بدنیا آمده و بزرگ شده اند.

سالها ی نوری از زمان فاصله دارند،

 

افکار ارتجاعی و قرون وسطایی

کفتارند و لجن خوار، افکارشان شرک و آلوده به خرافات

همه اینها باسس تند جنایت و زن ستیزی،

شده است قانون و زیر بنای هر جرم و جنایتی

آری، در کشور من به نام نامی زن توهین شده، ارزشها فرو ریخته شده

مرد سالاری مرد میدان شده،

آزاد، آزاد، در بازار مکاره ارتجاع پادشاهی می کند.

آری  قوانین ضدزنان در کمین شکار زنان میهنم هستند.

با هزاران نوع تهدید و سرکوب،

بر صورت خواهرانم، درروز روشن اسید می پاشانند.

ومجرمین سرمست از جنایتشان رتبه و مقام هم می گیرند.

د رکشور من خواهران ، ده تا پانزده ساله خودکشی میکنند

کارتن خوابند، بیکارند و مجبور به کارهای اجباری دیگر…

÷÷÷÷÷÷÷÷÷

 

ریحانه جباری و هزاران مجاهد و مبارز،

به پاس ایستادگی از شرافت انسان اعدام می شوند.

وحالا آخوندها وقیحانه تبلیغ می کند:

 

«ثبت نام بانوان مدافع حرم

و اراجیفی رانوشته است…»

آری، شرم دارم از بیان و آنچه این دژخیمان

در رابطه با زنان وظنم روا می دارند.

÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷

باید به پا خیزیم ، اعتراض کنیم.

نشستن و زانو ی غم در بغل گرفتن کار ساز نیست

اصلاً شایسته و بایسته ما نیست.

من می دانم و یقین دارم می آید، آنکه باید

مریم رهایی را می گویم، آنکه پیامش، راه و روشش،

برابریست، آزادی ست، ضد اعدام و درد و شکنج است

اوست که دگر بار لبخند را برلبان ستمدیدگان می نشاند

تبعیض، مرد سالاری، سرکوب، دار، درفش رخت می بندد.

آنچه می ماند، آزادیست.

خجسته آزادی

محمود نیشابوری

۲۰۱۷ ۰۶ ۱۶

 

 
 
 

اتحاد انجمنها برای ایران ازاد شبکه ای از انجمنها در اسکاندیناوی میباشد که پیرامون موضوع موارد نقض فاحش حقوق بشر توسط روحانیت و رویای یک تغییر دموکراتیک در ایران است گرد هم امده اند...