زینت میرهاشمی: لبخند در داووس، شلاق و اعدام در ایران

zinat02حسن روحانی در داووس به شرکت کنندگان در مجمع جهانی اقتصاد لبخند زد و با روی گشاده از آنها برای سرمایه گذاری و استثمار مردم ایران دعوت به عمل آورد. جانشین احمدی نژاد در کوههای آلپ سوئیس و در کانون لیبرالیسم جدید تلاش کرد تا چهره جدیدی از «ایران» بدون احمدی نژاد نشان دهد.

حرفهای او بعد از پایان اجلاس داووس، ژستهای احمدی نژاد بعد از سخن پراکنی در اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل را یادآوری کرد. حسن روحانی که بار خجالت عدم پذیرش در کنفرانس ژنو 2 در مورد سوریه بر شانه اش سنگینی می کند روز شنبه 5 بهمن هنگام ورود به تهران مدعی شد که مصاحبه های او با رسانه های جهانی باعث سایه انداختن بر کنفرانس ژنو 2 شده است.

در فراروی خنده های روحانی در داووس و سفر احتمالی اشتون و برخی دیگر از مقامات اروپایی به ایران، خشونت و سرکوب در سیاهچالهای جمهوری اسلامی شدت گرفته است. آزادی چند نفر از زندانیان سیاسی که حبسهای آنان تمام شده است (نمونه آخر شبنم مدد زاده) یکی از تاکتیکهای دولت روحانی است. این تاکتیک مصرف خارجی دارد. همزمان خشونت در زندان افزایش یافته است. زندانیان سیاسی محکوم به اعدام به تبعید فرستاده می شوند. این زندانیان هر لحظه منتظر سپرده شدن به تیرک اعدام هستند. زمان زیر اعدام بودن همراه با شکنجه خود یک شکنجه برای زندانی و خانواده وی محسوب می شود.

بر اساس گزارش «فعالان حقوق بشر و دموکراسی در ایران» صبح روز شنبه 5 بهمن، زندانیان بند 4 زندان گوهر دشت کرج مورد تهاجم وحشیانه گارد ویژه و پاسدار بندهای زندان قرار گرفتند. بر اساس این گزارش زندانیان در برابر خشونت ماموران شعار «مرگ بر خامنه ای، مرگ بر دیکتاتور و مرگ بر ظالم» دادند.

رینت میرهاشمی

یکشنبه 6 بهمن

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: