چندی است که از تهاجم همه جانبه به سازمان مجاهدین خلق ایران و رهبری آن می گذرد بجرم گناه مبارزه و ادامه آن تا سرنگونی رژیم ولایت فقیه. این تنها گناه و البته بزرگترین گناه مجاهدین است. قبلا در مقالات مختلف از عوارض «دوران فترت» سخن گفتم. می گویند ازادامه

 ادامه نگاهی اجمالی بر آنچه که راه به قیام ۳۰ تیر سال ۳۱برد: ترکیب کابینه اول مصدق حکایت از این داشت که او روی تضادهای آمریکا و انگلیس تمرکز کرده است و سعی دارد که در موقعیت شکننده جنبش، از آن بنفع اهدافش بهره برد. حضور چهره هایی همچون جوادادامه

  حسن روحانی با حکم تنفیذ ولی فقیه روز شنبه 12 مرداد بر جایگاه احمدی نژاد نشست. خامنه ای در حکم خود با اشاره به رای روحانی، تاکید می کند که این رای را تنفیذ و حسن روحانی را به «ریاست جمهوری اسلامی ایران منصوب می کنم». البته خامنه ایادامه

نه تلاش لابیهای جمهوری اسلامی از جمله نایاک و آقای گری سیک و کمپانیهای نفتی، نه تهدیدهای جمهوری اسلامی به بدتر شدن اوضاع، نه نامه ی دعوت به تعامل با رژیم از سوی برخی از نمایندگان آمریکایی و نه پیامهای نوری مالکی برای مذاکرات رو در رو به میزبانی وی،ادامه

  قسم نامه و تعهدات آخوند روحانی قسم می خورم آی قسم می خورم اگرچه گهی بنده غم می خورم قسم می خورم من به جان امام که باشد از او پول و پست و مقام به روح خمینی قسم می خورم گهی بیشتر، گاه کم می خورم قسم برادامه

با نبرد تن به تن در مجلس مُلاها بر سر پرونده “حادثه قُم”، چنین می نماید که جنگ “خودی” ها در باند ولی فقیه مغلوبه شده باشد. جدالهایی که در موعد تقسیم سهم انتخابات ریاست جمهوری میان اعضای باند مزبور سر باز کرد، اکنون گرد موضوع بر هم زدن سُخنرانیادامه

  فرصتی دست داد که توانستم نامه بسیار مفصّل 230 صفحه یی ایرج مصداقی را زیر عنوان «گزارش 92، نامه سرگشاده به مسعود رجوی» بخوانم. این نامه با استقبال سایتهای وزارت اطلاعات رژیم و محافل نزدیک به آن، در داخل و خارج کشور، رو به رو شد. حتّی شنیدم وزارتادامه