ابوذر غفاری
اعتراضات شبانه و پیدرپی دانشجویان خوابگاه دانشگاه خواجه نصیر، بار دیگر تصویری روشن از وضعیت جوشان و انفجاری جامعه ایران ارائه داد. در سومین شب متوالی، دانشجویان با شعارهایی علیه رئیس دانشگاه، سیاستهای سرکوبگرانه، وضعیت وخیم رفاهی وتبعیضات گسترده، خشم فروخورده خود را به نمایش گذاشتند. این اعتراضات که از حیاط خوابگاهها آغاز شد وبه تجمعهای گستردهتری درراهروها و محوطهها کشیده شد، نمادی از بحران عمیق و چند جانبهای است که سراسر جامعه و به ویژه نسل جوان و آگاه را در بر گرفته است.
واقعیت این است که رژیم ولایت فقیه در سراشیب سقوط حتمی قراردارد. پوسیدگی ساختارها، فساد نهادینه شده، ناکارآمدی اقتصادی وسیاسی، وناتوانی درپاسخ به ابتدایی ترین نیازهای مردم، تصویری آشکار از درماندگی و بی راه حلی این حاکمیت است. هر حرکت اعتراضی، هر فریاد دانشجو وکارگر، وهرتجمع مردمی، دیوار پوسیده این رژیم را بیشتر ترک میاندازد.
دانشجویان بهعنوان پیشتازان آگاه جامعه، با مشکلات همه جانبهای دست وپنجه نرم میکنند: از وضعیت نابسامان خوابگاهها وامکانات رفاهی گرفته تا فشارهای امنیتی و سرکوب سیاسی، از آیندهای مبهم و بیثبات تا محرومیتهای گسترده درزندگی روزمره. این فشارها نه تنها باعث خاموشی نشده، بلکه شعلههای خشم واعتراض را در میان آنان برافروخته تر کرده است.
امروز، این اعتراضات پراکنده و مداوم دانشجویی تنها بخشی از واقعیت بزرگ تری است که در بطن جامعه جریان دارد. وضعیت انفجاری مردم، بحرانهای عمیق اقتصادی، وفشارهای همهجانبه، همگی نویدبخش قیامی گسترده وبنیان کن هستند؛ قیامی که میتواند به سرعت سراسر ایران را دربرگیرد. این رویدادها نشانههای روشن وغیرقابل انکار سرنگونی قریبالوقوع رژیمی است که نه مشروعیت دارد ونه توان ادامه بقا.
دانشجویان با شعارهایی چون «نه رایگان نه پولی، دانشجو بیدار است» یا «دانشجو می میرد، ذلت نمیپذیرد»، صدای ملتی را بازتاب میدهند که دیگر چیزی برای از دست دادن ندارد. این صداها پژواک آیندهای است که در آن، ظلم واستبداد جای خود را به آزادی وعدالت خواهد داد.



















