محمود نیشابوری
تاریخ معاصر ایران را نمی توان بدون نام مجاهدین خلق نوشت. در بزنگاهی که بسیاری در سایه ترس ومصلحت خزیدند، این مجاهدین بودند که پرچم مقاومت را برافراشتند واوج اقتدار یک جنبش اصیل مردمی را به نمایش گذاشتند.
آغازگران فریاد مرگ بر خمینی
حقیقت تاریخی این است که مجاهدین آغازگر ایستادگی رودررو در برابر خمینی بودند. وقتی هنوز بسیاری در توهم خمینی انقلابی مانده بودند وجرأت نقد او را نداشتند، این صدای مجاهدین بود که برای اولین بار با شجاعتی بی نظیر، خیابان را با شعار “مرگ بر خمینی” لرزاند. این شعار، فقط یک شعار نبود، اعلام تولد یک مقاومت آشتی ناپذیر بود. اعلام اینکه در برابر ارتجاع نوپای خمینی، نیرویی هست که سر خم نمی کند.
تنها یارای مقاومت در برابر شیخکان
در برابر دستگاه عظیم سرکوب شیخکان، کسی جز مجاهدین یارای مقاومت نداشت. از دادگاه های نمایشی وشکنجه تا جوخه های ترور واعدام های دسته جمعی، رژیم همه توانش را برای حذف مجاهدین به کار گرفت، چرا که خوب می دانست تنها نیروی سازمان یافته، ایدئولوژیک وفداکار که می تواند بساط شیخ را برچیند، همین تشکیلات است. هزاران شهید سرافراز در دهه خونین ۶۰، به خصوص در قتل عام ۶۷، سند درخشش بی نظیر این مقاومت خونین است. مقاومتی که با خون خود، مشروعیت خمینی وجانشینانش را برای همیشه باطل کرد.
همیشه در صحنه، برای مردم
تا به امروز، مجاهدین همیشه در صحنه برای مردم بوده اند. از افشای پروژه های اتمی مخفی رژیم در نطنز واراک که جهان را تکان داد، تا کانون های شورشی در داخل کشور، تا کارزار عظیم دادخواهی برای شهدای قتل عام. در هر کوی وبرزن، در هر قیام از ۸۸ تا ۹۸ و ۱۴۰۱، رد پای هواداران این مقاومت دیده می شود. این استمرار وحضور بی وقفه، رمز اقتدار این جنبش است.
شیخ وشاه، راه بند آزادی
تجربه تلخ یک قرن به ما آموخت که شیخ وشاه، دو روی یک سکه وهر دو راه بند آزادی مردم ایران هستند. یکی با تاج ویکی با عمامه، هر دو دشمن حاکمیت مردم. بازگشت به استبداد سلطنتی، فقط زنگار کهنه ای را با زنگاری نو عوض می کند. مردم ایران نه شاه می خواهند نه شیخ.
ضرورت زنگارزدایی برای دولت دموکراتیک
امروز وظیفه تاریخی همه نیروهای مترقی این است که زودتر زنگارهای شاه وشیخ را از ذهن وزبان جامعه بزدایند. راه سوم، همان راه مجاهدین است: یک جمهوری دموکراتیک، بر پایه جدایی دین از دولت، برابری زن ومرد، خودمختاری ملیت ها، وایران بدون اعدام وبدون سلاح اتمی.
این دولت دموکراتیک، تنها با تکیه بر همین مقاومت خونین وبا رهبری جریانی که چهل وچند سال بهای ایستادگی را با خون خود پرداخته، قابل تحقق است. درخشش مجاهدین، چراغ راه آینده ایران است
نه به شاه وشیخ درود بر رجوی
