به نام خلق، به نام آزادی

استقلال مالی مقاومت سر خ فام

محمود نیشابوری

گنجینه ای تاریخی در راستای احقاق حق مردم ایران، برای سرنگونی

از بدو پیدایش سازمان پر افتخار مجاهدین است، که یک حقیقت، چون آفتابی بی‌غروب بر تارک این مقاومت می‌درخشد؛ حقیقتِ استقلال.

مجاهدین هرگز زر وسیمِ بیگانگان را نخواستند، هرگز کاسه‌ی گدایی به سوی این وآن دراز نکردند. اتکای‌شان، از نخستین روز تا امروز، تنها و تنها به دستان پینه‌بسته‌ی مردم ایران بوده است. رازی است سرخ و ساده: مقاومتی که نانش را مردم بدهند، فرمانش را هم از مردم می‌گیرد، نه از قدرت‌های بیگانه.

و اکنون، در سی‌امین بهارِ همیاری، بار دیگر معجزه‌ی مردم تکرار شد. از کارگر و معلم و دانشجو، از پیرزنِ روستایی که از قوتِ اندکش می‌بخشد تا جوانِ شوریده در شهرهای میهن، از زندانیِ دربند که از تهِ سلولِ تاریک، سکه‌ی مقاومت را می‌فرستد تا ایرانیِ آزاده درغربت، همه آمدند. این نه یک کمک مالی، که یک رفراندوم خونین وپرشکوه است؛ رفراندومی به وسعت ایران، که می‌گوید ما هستیم واین مقاومت از آنِ ماست.

این مقاومتی سرخ‌ فام است، از تبارِ خونِ مصدق تا فریادِ مجاهدانِ به خون خفته خلق… در  ‍سی امین  گلریزان مقاومت  برای استمرار سیمای آزادی. چراغِ راهنمایش در تاریک ‌ترین شبِ میهن، همان شعارِ جاودانه است‍ ‍‍ و نه شیخ.نه شاه نه بازگشت به استبدادِ تاج و نه ماندن در نکبتِ عمامه. راهی سوم، راهِ مردم، راهِ جمهوریِ دموکراتیک.

آری، در سرزمینی که دو دیکتاتوری را آزموده، امروز تنها امید و تنها اتکای خلقِ محروم، همین مقاومتِ پاکباز است؛ مقاومتی که در راستای سرنگونیِ حکومتِ اهریمنیِ آخوندی، بی ‌تزل ایستاده و تا روز آزادی از پای نخواهد نشست.

با درود و دستمریزاد به مردمِ آگاهِ ایران
که با همیاری‌شان، چراغِ خانه‌ی آزادی را روشن نگه داشتند.