روزسه شنبه، هزاران تن ازایرانیان تبعیدی وهواداران «شورای ملی مقاومت ایران» در تظاهراتی در مقابل مقر سازمان ملل متحد در میدان «داگ هامرشولد» نیویورک شرکت کردند. این تظاهرات همزمان با گردهمایی رهبران جهان برای شرکت در نشست سالانه مجمع عمومی سازمان ملل برگزار شد.
انجمن های متحد برای ایران آزاد و شماری از ایرانیان مقیم سوئد نیزبه نیویورک سفر کرده و دراین تظاهرات حضور یافتند.
شرکت‌کنندگان از جامعه جهانی و کشورهای عضو خواستند تا برای توقف اعدام‌ها در ایران اقدام کنند. آن‌ها همچنین حمایت خود را از مبارزه مردم ایران برای آزادی و گذار به یک جمهوری دموکراتیکِ برخاسته از اراده مردم، ابراز داشتند.
ایرانیان تبعیدی نیز به حضور هیئت نمایندگی رژیم ایران ،به سرپرستی رئیس جمهور، در سازمان ملل اعتراض کردند. آن‌ها تأکید کردند که هیئت نمایندگی رژیم نماینده مردم نیست، بلکه نماینده سرکوبگران آن‌هاست؛ کسانی که با تکیه بر اعدام‌ها قدرت را حفظ کرده‌اند. انتظار می‌رود مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور رژیم، روز چهارشنبه در مجمع عمومی سخنرانی کند.
علاوه بر این، ایرانیان تبعیدی از جامعه جهانی خواستند تا دولت انتقالی، به رهبری رئیس جمهور منتخب آن، مریم رجوی و طرح دموکراتیک ده ماده‌ای او برای ایرانِ آینده را به رسمیت بشناسند. این طرح بر پایه آزادی‌ها و حقوق بنیادین، انتخابات آزاد، برابری جنسیتی و ایرانی سکولار وعاری از سلاح هسته‌ای استوار است.
سخنرانان این تظاهرات شامل تعدادی از ژنرال‌ها و سفرای پیشین ایالات متحده، فعالان حقوق بشر ایرانی-آمریکایی و بین‌المللی، فعالان جوان ایرانی و نمایندگان مذاهب گوناگون مسیحی بودند.
فراخوان به رهبران جهان: حمایت از مردم ایران و مقاومت آن‌ها
سخنرانان تأکید کردند که تنها مردم ایران می‌توانند سرنوشت کشوررا تعیین کنند و نقش پیشتاز زنان در جنبش مقاومت و اعتراضات را برجسته ساختند. آنان از جامعه جهانی خواستند که رژیم را منزوی کرده و در مبارزه مردم ایران برای دموکراسی، در کنار آنان بایستد.
سخنرانان جوان تأکید کردند که مردم ایران بازگشت به دیکتاتوری شاه را رد می‌کنند و برای دستیابی به دموکراسی می‌کوشند. یکی از سخنرانان جوانِ مقیم کانادا، آرمان مردم و معترضان برای برپایی یک جمهوری دموکراتیک را چنین خلاصه کرد:
– ما عمامه را با تاج، یا پسرِ یک دیکتاتور را با دیگری عوض نخواهیم کرد. ایران ملک موروثی یک خاندان نیست؛ ایران متعلق به مردم ایران است.
سخنرانان همچنین حمایت خود را از کانون های شورشی در ایران، شورای ملی مقاومت ورئیس‌جمهورمنتخب آن برای دوران گذار، مریم رجوی، ابراز داشتند. آنان برنقش پیشتاز شورای ملی مقاومت ایران در مبارزه برای دموکراسی و پیشبرد قیام در ایران تأکید کردند و توانایی جنبش مقاومت درسازماندهی مردم و بسیج واحدهای مقاومت در داخل کشور را ستوده و مورد تأکید قرار دادند.
آن‌ها در سخنرانی‌های خود تأکید کردند که طرح مریم رجوی برای آینده ایران با آرمان‌های دموکراسی‌خواهانه مردم ایران همسو است. آن‌ها ضمن اعلام حمایت از این طرح، آن را جایگزینی دموکراتیک و سیاسی و عملی توصیف کردند که راهکاری ایرانی برای بحران ایران ارائه می‌دهد.
سخنرانان همچنین از رهبران جهان و جامعه بین‌المللی که گرد هم آمده بودند، خواستند تا برای تضمین عدالت و پاسخگو کردن رهبران این رژیم، اقدامات بیشتری انجام دهند. آنان از سازمان ملل و کشورهای عضو آن خواستند تا با اعمال فشار بر رژیم، آن را وادار به توقف تمامی اعدام‌ها و آزادی زندانیان سیاسی و معترضان بازداشت شده کنند.
مریم رجوی از طریق ارتباط ویدیویی در این تظاهرات سخنرانی کرد. او در سخنان خود بر نقش حیاتی «کانون‌های شورشی» در پیشبرد مبارزه مردمی برای آزادی تأکید ورزید. وی همچنین بر اهمیت تلاش‌های بین‌المللی برای تضمین عدالت و پاسخگو کردن رژیم در قبال نقض فاحش حقوق بشر تأکید کرد.
مریم رجوی در چالشی مستقیم با هیئت نمایندگی رژیم گفت: ”کرسی ایران (در سازمان ملل) متعلق به مردم ایران و مقاومت مشروع آن‌ها برای صلح، آزادی و یک جمهوری دموکراتیک است.”
وی افزود:
عزمی که توسط کانون های شورشی ، زندانیان سیاسی و معترضان به نمایش گذاشته شد، پیام مردم ایران به جهان خارج بود؛ و پیام آن‌ها این است: آن‌ها فاشیسم مذهبی حاکم بر ایران را، به هر بهایی که باشد، سرنگون خواهند کرد.
رهبر اپوزیسیون ایران در سخنرانی خود، سیاست‌های بین‌المللی در قبال ایران را به چالش کشید. او تأکید کرد که بی‌عملی در قبال مسائل حقوق بشر، پیامدهایی بسیار فراتر از مرزهای ایران دارد.
او همچنین با رد گزینه جنگ خارجی گفت: ”هرگاه نقض فاحش حقوق بشر با سکوت و انفعال مواجه شود، رژیم در پیگیری دستیابی به سلاح‌های هسته‌ای و جنگ‌افروزی در منطقه گستاخ تر می‌شود.”
او نیز گفت :”درس دیگر این است که راه حل بحران ایران، نه جنگ است و نه مداخله خارجی؛ بلکه این مردم ایران و جنبش مقاومت سازمان‌یافته آن‌ها هستند که از ظرفیت و مشروعیت لازم برای ایجاد تغییری بنیادین در ایران برخوردارند.”
او گفت :”ما از شورای امنیت می‌خواهیم که پرونده نقض حقوق بشر توسط این رژیم را به دیوان کیفری بین‌المللی ارجاع دهد. همچنین از همه کشورها می‌خواهیم که رهبران این رژیم را بر اساس اصل صلاحیت قضایی جهانی تحت پیگرد قرار دهند.”
مریم رجوی سخنان خود را با فراخوان به جامعه جهانی برای به رسمیت شناختن حق مردم ایران جهت سرنگونی رژیم کنونی به پایان برد. او همچنین از آن‌ها خواست تا حق «کانون های شورشی» و «ارتش آزادی بخش ملی» برای مبارزه با سپاه پاسداران را به رسمیت بشناسند.
گزیده‌هایی از دیگر سخنرانان
فرمانده عالی سابق ناتو در اروپا، وسلی کلارک،
این ژنرال بازنشسته آمریکایی تأکید کرد که «شورای ملی مقاومت ایران» و عضو اصلی آن، یعنی «سازمان مجاهدین خلق»، نیرویی سازمان یافته برای تغییر سیاسی در ایران محسوب می‌شوند. وی همچنین با اشاره به توانایی این سازمان در اطلاع رسانی درباره تحولات داخلی، سازماندهی مقاومت و ارائه یک برنامه سیاسی جایگزین، اظهار داشت:
”امیدی به تغییر وجود دارد و پیشران این تغییر، شورای ملی مقاومت ایران است. مجاهدین خلق… در تمامی استان‌های ایران حضور دارند.”
کارلا سندز، سفیر پیشین ایالات متحده
سفیر سندز تأکید کرد که فشار نظامی خارجی می‌تواند تهران را تضعیف کند، اما جایگزین سیاسی پایداری ایجاد نخواهد کرد. او افزود:
”تنها نیروهای داخلی کشور می‌توانند تغییر و صلح پایدار را رقم بزنند. راه‌حل ماندگار در حمایت از مردم ایران و جنبش مقاومت سازمان‌یافته آن‌ها برای ایجاد تغییر از درون ایران نهفته است”.
او خاطرنشان کرد که دولت‌های غربی امروز با انتخابی روشن روبرو هستند و اظهار داشت:
”یک طرف را انتخاب کنید: جلادان یا کسانی که در انتظار اعدام هستند؛ دیکتاتوریِ رو به زوال یا مقاومت دموکراتیکِ سازمان‌یافته؛ گذشته یا آینده.”
کیت کلوگ، فرستاده ویژه پیشین آمریکا در امور اوکراین
کیت کلوگ به ویژه بر «کانون‌های شورشی» به‌عنوان نیرویی که هم‌اکنون در داخل ایران حضور دارد تأکید کرد، نه به‌عنوان پروژه‌ای سیاسی که از خارج هدایت می‌شود. او از ایرانیان خواست تا برای تشکیل دولت موقت و برگزاری انتخابات آزاد سازمان دهی کنند. وی همچنین افزایش شمار اعدام‌ها را نه نشانه ای ازثبات، بلکه نشانی از عدم امنیت رژیم دانست و اظهار داشت:
”کانون‌های شورشی هم‌اکنون در تمامی ۳۱ استان ایران حضور دارند. آن‌ها اکنون برای ایجاد تغییر تلاش می‌کنند و راهبرد رویارویی با سپاه پاسداران را در کنار مردم دنبال می‌کنند.حملات نظامی و تحریم‌ها رژیم را به شدت تضعیف کرده‌اند؛ با این حال، این اقدامات موجب تغییر نخواهند شد. تحقق آن تغییر به مردم ایران بستگی دارد.”
زهرا امان‌پور، فعال ایرانی-آمریکایی
امان‌پورمیان قدرت موروثی و حکومت دینی، و طرح جنبش مقاومت برای استقرار جمهوری مبتنی بر دموکراسی، تکثرگرایی سیاسی، سکولاریسم، برابری و حقوق اقلیت‌ها، تفاوت قائل شد. او همچنین بر نقش برجسته زنان در رهبری سازمان مجاهدین خلق تأکید کرد و آن را در تضادی آشکار با محدودیت‌های اعمال‌شده از سوی رژیم تهران علیه حقوق زنان دانست.
او بازگشت به دیکتاتوری شاه را قاطعانه رد کرد و اظهار داشت:
”ایرانیان علیه نظام پادشاهی مبارزه نکردند تا استبداد مذهبی را برقرار سازند؛ و راه‌حل استبداد مذهبی، احیای نظام پادشاهی نیست. یک نظام معتقد است که قدرت متعلق به شاه یا رهبر عالی است، در حالی که نظام دیگر بر این باور است که حاکمیت از آنِ مردم ایران است.”
جاناتان آکوستا، فعال حقوق بشروموسیقی‌دان ونزوئلایی
آکوستا تظاهرات ایرانیان را با مبارزه علیه حکومت اقتدارگرا در کشور خود پیوند داد. او خاطرنشان کرد که بسیاری از ونزوئلایی‌ها برای شرکت در تظاهرات آن روز و حمایت از مردم ایران به نیویورک سفر کرده‌اند. وی خواستار همکاری با شورای ملی مقاومت در راستای تلاش برای توقف اعدام‌ها شد.
