ابوذر غفاری
تجربهٔ تاریخی همهٔ نظامهای استبدادی نشان داده که در شرایط اختناق، یگانه ملاک، معیارو شاخص سنجش مشروعیت و پایگاه اجتماعی و مردمی هر گروه و جریان سیاسی تنها و تنها مقاومت و ایستادگی در برابردیکتاتوری می باشد. چراکه برگزاری انتخابات آزاد تحت سلطه استبداد و دیکتاتوری ناممکن است. در چنین شرایطی صندوق رأی نه ابزار انتخاب مردم، بلکه ابزارمشروعیت بخشی به حاکمان است. در «حکومت آخوندها و ولایت فقیه» هیچ یک از پیش شرطهای انتخابات آزاد ازجمله آزادی بیان، مطبوعات مستقل، امنیت نامزدها و رأیدهندگان، و نظارت بیطرف وجود ندارد. در چنین وضعیتی، صحبت از «انتخابات» چیزی جز فریب افکارعمومی نیست. بنابراین معیار واقعی سنجش ارادهٔ مردم، نه صندوق رأی دست کاری شدهٔ ولیفقیه و نه آمار و ارقام های کاذب و خود ساخته پادشاهی خواهان و بچه شاه، آن هم در دنیای مجازی، بلکه میزان و گسترهٔ مقاومت سازمان یافته در برابر دیکتاتور است ولاغیر.
رد ادعای سلطنتطلبان و ”۲۱٪”
به تازگی جریان سلطنت طلب و بچه شاه مدعی شده اند که ۲۱ درصد مردم ایران هوادار بازگشت سلطنت هستند.
اولاً این عدد نه حاصل یک انتخابات آزاد، بلکه محصول نظرسنجیهای آنلاین با محدودیتهای جدی است.
ثانیاً حتی بر فرض محال صحت این موضوع، اقلیتی حدود یک پنجم جامعه هرگز نمیتواند ادعای «پرطرفدارترین جریان» کند.
سلطنت در ایران، تجربهای آزموده و شکست خورده است؛ همان سیستمی که با استبداد و وابستگی به بیگانه راه را برای روی کار آمدن آخوندها باز کرد.
بازتولید قدرت موروثی تحت عنوان پادشاهی هیچ نسبتی با آزادی و حاکمیت مردم ندارد.
برحق بودن مقاومت مجاهدین و شورای ملی مقاومت
اگر معیار مشروعیت درشرایط دیکتاتوری «مقاومت» باشد، هیچ نیرویی به اندازهٔ سازمان مجاهدین خلق و شورای ملی مقاومت واجد این مشروعیت نیست.
نزدیک به نیم قرن ایستادگی بی امان علیه ولایت فقیه و حکومت آخوندها، با پرداخت هزینههای سنگین انسانی.
برخورداری از تشکیلات منسجم و گسترده درداخل و خارج ازایران.
پایبندی به اصول آزادی، برابری و استقلال و ارائهٔ یک آلترناتیو روشن برای آیندهٔ ایران.
این حقیقتی است که دهها هزار زندانی سیاسی و یک صد و بیست هزار جان های شیفته و نیز استمرار مبارزهٔ سازمان یافته آن را گواهی میدهند.
در مقابل، سلطنتطلبان جز دعوی توخالی و سنگ اندازی در مسیر مقاومت هیچ نقشی در مبارزهٔ واقعی نداشته اند.
نتیجهگیری
در حکومتهای دیکتاتوری، به ویژه زیرسلطهٔ ولایت فقیه و حکومت آخوندها، انتخابات آزاد اساساً معنا ندارد. تنها شاخص مشروعیت سیاسی، میزان مقاومت و ایستادگی در برابر دیکتاتور است. با این معیار، نه سلطنت طلبان وبچه شاه با ادعای ۲۱٪، بلکه سازمان مجاهدین خلق و شورای ملی مقاومت بهعنوان اصلی ترین جریان مقاومت، نمایندهٔ راستین ارادهٔ مردم ایران برای آزادی و جمهوری دموکراتیک هستند.
نکته آخر: یادآوری دو اصل و قانون خدشه ناپذیر
اگرچه در شرایط و موقعیت کنونی که همه بادهای جهانی به سمت لگد مال کردن و نفی ارزش های مبارزاتی و انقلابی، انسانی فرهنگی و حتی اخلاقی در حال وزش می باشد میدان برای فرصت طلبی، فریبکاری و نان به نرخ روز خوردن فراخ و باز به نظر می آید اما بی تردید کلان پرداخت و بهای سنگینی که مجاهدان و مبارزان راه آزادی و دموکراسی در مسیر سرنگونی آخوندهای حاکم و نفی کامل ولایت فقیه فدیه داده اند ثمره خجسته و پرخیر و برکت خود را برای مردم ایران به ارمغان خواهد آورد. زیرا که نه تاریخ هرگز به خودش خیانت می کند و نه خون های مطهر و پاک جان باختگان را آزادی هرگز از جوشش باز خواهد ایستاد.
