بهرام رحمانی نویسنده پژوهشگروتحلیگرمسائل سیاسی دراین مقاله نشان میدهد که رضا پهلوی وجریان سلطنت طلب ازمراسم سوگواری مردمی برای سوءاستفاده سیاسی بهره بردهاند؛ رفتاری که نه همدلانه، بلکه فرصت طلبانه و همسو با منطق سرکوب است. متن تأکید میکند که این جریان، به جای ایستادن کنار جنبش مردمی، در عمل در تقابل با آزادی خواهان قرار دارد و نمیتواند بدیل دموکراتیک باشد.
مرگ مشکوک خسرو علیکردی (وکیل وفعال حقوق بشر) با وجود اعلام «سکته»، از سوی خانواده وفعالان، قتل حکومتی دانسته میشود.
در مراسم هفتم او، مزدوران رژیم به نام سلطنت طلب با شعار وخشونت فضا را برهم زدند؛ سپس نیروهای امنیتی رژیم با همسویی با مزدوران وارد شده و دهها نفر را بازداشت کردند.
شواهد وسوابق نشان میدهد شعارهای سلطنتی بارها برای منحرف کردن اعتراضات با چراغ سبز یا همکاری نهادهای امنیتی استفاده شدهاند.
رضا پهلوی از این مراسم برای برجسته سازی حمایت از خود استفاده کرد ونسبت به خشونت وبازداشتها موضع روشنی نگرفت.
گزارشهای تحقیقی (از جمله یورونیوز/هاآرتص) از حمایت تبلیغاتی جعلی ودخالت شبکه های وابسته به اسرائیل به نفع پهلوی پرده برداشته اند.
سلطنت طلبی بدیل دموکراتیک نیست؛ جریانی اقتدارگرا وحاشیه ساز است که هم به سود سرکوب داخلی وهم منافع خارجی عمل میکند.
نویسنده در نتیجه گیری می نویسد:
”حقیقت مرگ خسرو علیکردی هنوز روشن نیست و هیچ امیدی به روشن شدن آن از سوی دستگاه قضایی جمهوری اسلامی هم نمیتوان داشت.
تجربه چهل و هفت ساله جمهوری اسلامی، بارها نشان داده است که یکی از سیاستهای جنایتکارانه این حکومت، حذف فیزیکی و ترور مخالفین است.
در حال حاضر نیز حکومت به دلیل بحرانهای داخلی و خارجی، تنها به تهدید و سرکوب، شکنجه و اعدام روی آورده است.”
بهرام رحمانی همچنین اضافه می کند:
”جریان سلطنتطلب، به هیچوجه یک نیروی اپوزیسیون محسوب نمیشود، ابزاری هم در دست جمهوری اسلامی و هم در دست اسرائیل و آمریکا است.
به واسطه حمایتهای آمریکا و اسرائیل، سوءاستفاده از نوستالژی تاریخی موهوم و بهره گیری از رسانههای جمعی و فضای مجازی، تلاش کرده خود را در کانون توجه قرار دهد.”
در انتها او می نویسد:”روشن است که هر انسان و نیروی آزادی خواه و برابریطلب،نه تنها حمله وحشیانه نیروهای حکومتی به مراسم «سوگواری» خسرو علیکردی در مشهد و سوءاستفاده رضا پهلوی و سلطنت طلبان از این مراسم را شدیدا محکوم میکند؛ بلکه هم زمان با تاکید بر آزادی تجمعات، حفظ کرامت انسانی و آزادی بیان در اشکال مختلف، خواهان آزادی همه دستگیرشدگان این مراسم و همه زندانیان سیاسی و اجتماعی در ایران میشود.”
متن کامل مقاله را در لینک زیر بخوانید:
