محمود نیشابوری
مقدمه: استقلال مالی؛ حلقه مفقوده سیاست در ایران
تاریخ سیاسی صد سال اخیر ایران را اگر مرور کنیم، یک نقطه ضعف مشترک در اغلب جریانات سیاسی میبینیم: وابستگی مالی. از احزاب وابسته به دربار تا گروههای متکی به کمکهای خارجی، فقدان استقلال مالی، همواره به وابستگی سیاسی ختم شده است.
در این میان، تنها یک استثنا برجسته وجود دارد: دوره کوتاه دولت ملی دکتر محمد مصدق که با اتکا به مردم، دست بیگانگان را از نفت ایران کوتاه کرد. پس از آن، تا به امروز، تنها جریانی که توانسته اصل استقلال مالی را به یک اصل استراتژیک و پایدار تبدیل کند، مقاومت سازمانیافته ایران است.
سیامین گلریزان سراسری مجاهدین خلق ایران که این روزها با کمکهای گسترده ایرانیان داخل و خارج از کشور به پایان رسید، تنها یک کارزار مالی نیست؛ یک رفراندوم سیاسی است.
. چرا استقلال مالی، مساله مرگ و زندگی است؟
یک جنبش سیاسی اگر هزینهاش را مردمش ندهند، ناگزیر هزینهاش را از دیگری خواهد گرفت و وامدار او خواهد شد. مقاومت ایران از سال ۱۳۴۴ به این سو، آگاهانه این اصل را انتخاب کرد: «حفظ استقلال به هر قیمت».
گلریزان، تجلی همین اصل است. هزاران شهروند ایرانی، از کارگر و دانشجو تا پزشک و کاسب، با کمکهای کوچک و بزرگ خود، این پیام را میدهند که ما صاحب این مقاومت هستیم. این پیوند، مقاومت را در برابر دو خطر بزرگ بیمه میکند: معامله با قدرتهای خارجی و سازش با دیکتاتوری حاکم.
. شصت سال ایستادگی بر دریایی از خون
این استقلال، به سادگی به دست نیامده است. این مقاومت با تقدیم بیش از ۱۲۰ هزار شهید والامقام، از کف خیابانهای تهران در سال ۱۳۵۰ تا کهکشانهای اشرف و لیبرتی، هزینه استقلال خود را با خون پرداخته است.
عبور از دو دیکتاتوری سلطنتی و مذهبی، زندان، شکنجه، اعدام و تبعید، تنها با اتکا به چنین سرمایه انسانی و اخلاقی ممکن بوده است. جنبشی که ریشه در مردم دارد، با سرکوب از بین نمیرود، عمیقتر میشود.
. پاسخ به مدعیان بیعمل
در حاشیه هر حرکت بزرگ، همواره صداهایی به گوش میرسد که به جای همراهی، به خردهگیری مشغولند. تجربه نشان داده است کسانی که هیچگاه دستی به آتش نداشتهاند، درکی از قیمت مبارزه ندارند.
در شرایطی که کشور بین دوگانه کاذب «شاه و شیخ» محصور شده است، هرگونه تضعیف آلترناتیو دموکراتیک، در عمل تنها به بقای استبداد حاکم کمک میکند. بیطرفی در این نبرد تاریخی، خود نوعی جانبداری از وضع موجود است.
. چشمانداز روشن: طرح دهمادهای
اراده مردم ایران امروز در یک شعار خلاصه شده است: نه شاه، نه شیخ.
مردم ایران نه به گذشته بازمیگردند و نه به استبداد دینی تن میدهند. بدیل مورد نظر آنان، جمهوری دموکراتیک مبتنی بر طرح دهمادهای خانم مریم رجوی است؛ طرحی که بر:
. انتخابات آزاد بر اساس رای مردم
. جدایی دین از دولت
. برابری کامل زن و مرد
. لغو مجازات اعدام
. خودمختاری ملیتها در چارچوب تمامیت ارضی
تاکید دارد. ایران غیراتمی و صلح در منطقه
سیامین گلریزان ثابت کرد که این طرح، یک آرزوی انتزاعی نیست، بلکه یک پروژه ملی است که پشتوانه مالی و انسانی آن توسط خود مردم تامین میشود.
فرجام سخن
سی سال گلریزان مستمر، در تاریخ اپوزیسیون ایران بیسابقه است. این رویداد نشان میدهد راز بقا و اعتلای یک جنبش، در پیوند ناگسستنی آن با تودههای مردم است.
مقاومتی که پولش را مردمش میدهند، خطش را هم مردمش تعیین میکنند و آیندهاش را هم مردمش خواهند ساخت.
وآن آینده،ایران آزاداست
