میراث شعبان بی‌مخ؛ از چاقوی چاله ‌میدان تا فحشای فضای مجازی

محمود نیشابوری

تاریخ ایران گاهی لباس عوض می‌کند، اما بازیگرانش را عوض نمی‌ کند.

سال ۳۲، کوچه‌های تهران یک قهرمان! داشت به نام شعبان بی‌ مخ. لاتِ چاله‌ میدان، با شکمِ برآمده و چاقوی زنجان. هنرش چه بود؟ عربده، چاقوکشی، حمله به روزنامه‌ها، شکستن شیشه‌ی خانه‌ی آزادی‌خواهان و فریادِ «جاوید شاه» در ازای یک با شگاه و چند اسکناس که از دربار گرفته بود. او سربازِ بی‌جیره‌ی استبداد بود. نه سواد داشت، نه شرف، نه برنامه‌ای برای ایران. تنها مأموریتش این بود که هر جا صدای ملتی بلند شد، آن صدا را با فحش وچماق خفه کند.

هفتاد سال گذشته، شعبان مُرد، اما شعبانیسم زنده ماند در رگان طرفداران شازده حسرت بدل.

امروز اگر به لشکرِ هوادارانِ شازده نگاه کنید، همان شعبان را می‌بینید، فقط با لباسی نو. چاقویش شده کیبورد، میدانش شده توییتر، و ‍ اتاق‌های کلاب‌هاوس. همان ادبیات، همان رذالت، همان مأموریت.

شما ازاین جماعت چه دیده‌اید جز فحاشی؟

وقتی زنِ ایرانی گیسویش را در باد رها کرد وگفت نه به حجاب اجباری، اینها با 

رکیک ‌ترین فحش‌های جنسی به او حمله کردند. وقتی مادر دادخواهی عکس فرزندِ شهیدش را به دست گرفت، اینها او را به تجاوز تهدید کردند. چون اینها از زنِ آزاد متنفرند. استبداد، چه تاج بر سر داشته باشد چه عمامه، بدون تحقیرِ زن نمی‌تواند زنده بماند و اینها نگهبانانِ همین تحقیرند.

وقتی جوانِ مبارز دراشرف و درخیابان‌های تهران و زاهدان شعارِ «نه شاه و نه شیخ» داد، اینها به جای آنکه تیرشان را به سمت خامنه‌ای بگیرند، تمام عقده‌هایشان را بر سر مقاومت خالی کردند. مأموریتِ دیروزِ شعبان حمله به خانه‌ی مصدق بود، مأموریتِ امروزِ شاگردانش حمله به هر کسی است که نمی‌خواهد ایران از چاله‌ی ولایت به چاهِ سلطنت بیفتد. برای همین است که وزارت اطلاعاتِ آخوندی عاشقشان است. چون کارِ ناتمامِ شیخ را آنها تمام می‌کنند.

تمامِ سیاستشان فحش است، تمامِ فرهنگشان رذالت است، تمامِ استدلالشان عکسِ فتوشاپی و دروغ ولجن‌پراکنی است. یک مقاله، یک کتاب، یک طرح برای فردای ایران از آنها ندیده‌اید و نخواهید دید. چون شعبان بی‌مخ هیچ‌وقت برای فردا برنامه نداشت. او فقط برای امروزِ اربابش چماق می‌زد.

تفاوتِ شعبانِ دیروز و شعبانِ امروز فقط در این است که شعبانِ دیروز لااقل مرد بود و می‌گفت مزدورم. شعبانِ امروز اما پشتِ نامِ «وطن» و «ایران» پنهان می‌شود و برای کسی سینه می‌زند که حتی جرأت نمی‌کند بدونِ محافظ در یک خیابانِ لندن قدم بزند.

اما کور خوانده‌اند. ملتی که شعبانِ تاجدار را به زباله‌دانِ تاریخ فرستاد وشعبانِ عمامه ‌دار را در قیام‌ها به زیر کشید، از شعبان‌های فیکِ اینستاگرامی هم عبور خواهد کرد.

فحش‌های شما از ما مردِ میدان نمی‌سازد، رذالتِ شما رسواییِ شما را بیشتر می‌کند.

آری، نه شاه ونه شیخ فقظ یک شعار نیست. بلکه از دل مبارزات مردمی مقاومت سرخ فام با خیل عظیم شهدای سر فرازش بیرون ونمود عینی پیدا کرده است. 

ایرانی آزاد وآباد با مریم رجوی