محمود نیشابوری
در ازل پرتو حسنت زتجلی دم زد
عشق پیداشد و آتش به همه عالم زد
مبارزه یک علم است.جوهره مبارزه منافع فردی نمی تواند باشد به خصوص موقعی که ادامه دار باشد. نفس مبارزه، به دیگران اندیشیدن و پرداختن بی جشمداشت. مسیرش سخت و دشوار، با جاده های ناهموار و سنکلاخ، باسد ها و موانع زیاد…
موانع و بن بست ها طی راه:
گفتیم، مبارزه خواندن، کتاب وکتابهایی نیست،پرداخت بها با دل و جان را طلب میکند. هر لحظه آماده تضاد و مشکلی سرراه ،در بدری، زندان و شکنجه و دار همه در کمین راه…
– آن که مبارزه را بی نام و نشان برای خلق و خدا انتخاب می کند، وظیفه مند است نه طلبکار…مساله فردی نیست، از خود نمی گوید، از خود نمی چیند بلکه دردش، درد مردم است، آنانکه حقشان توسط شاه و شیخ خورده شده است.کسانی که به کرامت انسانی شان توهین شده، تحقیر شده، ازجامعه تردد شده وجانشان در خطر دشمن بوده است.
راه طی شده:
با نگرشی اجمالی به تاریخچه پر افتخار مجاهدین نگاهی که می کنیم، ۶۰ سال مبارزه بی وقفه علیه شاه و شیخ، با آرمانی سررشته بخون و با شکوه با خیل عطیمی از شهدا و زندانی و…محمد آقا با رشادت و سرفرازی برعلیه ـ مرگـ – شورید و آن را پایان یک آرمان ندانست بلکه آغازی مشحون افتخارات پر شکوه برای یک سازمان و جنبشی. با نگرشی عمیق از انسان و اید ئولوژی ناب اسلام و… بی ترس و بیم به سوی اعدام رفت چقدر پر غرور و راست قامت و استوار. رفت تا طرحی نو در دنیای بی تفاوتی ها، چرا ها، بردارد که با فدای و ایثار ماکزیمم شروع شد و درریشه این سازمان نفو کرد و ریشه ها وشاخه ها سر به آسمان شدند و درخت پاک و پرازمیوه را ارزانی خلق کرد .
و در این مسیر دشوار با هزاران توطئه دشمن و معاندین سرفرازانه عبور کردند با فدیه و فدای سرخ فام.
پاسخ به ضرورت ها:
رهبری پاکباز مقاومت با اتخاذ تصمیم های سخت و دشوار، از جمله سی خرداد، فروغ جاویدان، عزیمت به عراق و… و صد ها شاه کار انقلابی در مسیر مقاومت بر داشته شده است که هر یک حماسه ای ایست پر شکوه که نا گفتنی های زیادی را دارد.چه بسا در این مسیر شهدای والا مقامی به خاک و خون افتاده اند و خدشه ای بر عزم مجاهدین وارد نشد.
فراتر از طاقت انسان:
چه بسا مجاهدینی بودند و هستند که در این مسیر با چشم باز به سراغ دار رفتند . خنده به لب، استوار همچون کوه . خواهران و برادرانی که مرگ را به سخره گرفتند وخندیدند بر پوچی یاوه گویان روزگار و زندگی پرستان تهی مغز و وادادگان و دژحیمان ضد بشری…
- زندگی واقعی راه پیموده شده یارانست که دنبال کنیم…
و پرداختی بی نام و نشان برای دیگران
سربداران کوی عشق:
پرواز ۶ قهرمان مجاهد و تراز مکتب با آن همه رشادتها، شهامت های جانانه در عصر افول ارزشهای انسانی چنان درخششی خیر ه کننده از خود نشان دادند . از مرگ نگفتند و بر هیبت مردن خندیدند و دنیا و ارزشهای نوین انسانی را در تاریخ مبارزات مردم ایران در میدان عمل خلق کردند.
سرود خوانان آزادی و رهایی مردم ایران. بی باک و نترس گفته ها و نوشته های این قهرمانان فصل جدیدی در ادبیات مقاوت سر رشته بخون باز کرده است. از وظیفه مندی انسان و پرداخت ماکزیمم برای خلق و خدا…
با روی باز و بی شائبه. ندا و صدای این عزیزان در راستای همان اندیشه پویا و انسانساز، محمد آقای حنیف بوده و هست که باید شهید شویم… همچون قهرمان الوالحسن منتظر که گفت نمیخواهم روی تخت بیمارستان بمیرم. باید اعدام شوم…
آری، صحبت از تعریف و تمجید نیست. صحبت از اصالت راه و ارزشهای والای انسانیست، که با این همه لوش و لجن دشمنان، مقاومت باز همچون گوهر های گرانبهای نایاب، با درخششی چشمگیر، چشم دشمن غدار را کور کرد ه است.
خانم رجوی گفتند: انگیزه، کینه و انتقام نیست.انگیزه، عشق به آزادی و انسانیت است. این فلسفه پایداری ماست.
و جه زیبا و پر شکوه این قهرمانان و مجاهدین دلیر، اثباتگر راه و روش و ارمان سرخ فام مقاومت و ارزشهای والای رهبری بود و در عمل اثباتگر بودند.
