پـویـان انـصـاری – به یاد نسلی سرکش،مبارزو تسلیـم نشـدنـی

khavaranبـار دیگـر رژیـم جنایتکار جمهوری اسلامی در کنـار مُـزدوران مالکی، خـاطـره تلخ کُشتــار تـابستـان دهـه شصـت را با یـورش وحشیـانـه به انسان های مبارز و مُصمم کمپ اشرف، زنـده کـرد و تعدادی از آن مبارزین بی دفـاع و دست خالی را، به شنیع ترین وجه ممکن، سلاخی کـرد.

******************

باز تـابستـان گـرم و سـوزان، با خودش خاطره آن دهه شصت خونین را در دلِ انسان های آزادیخـواه زنـده کـرد.

بعـد از 25 تابستان نفـریـن شده، هنوز کسی پاسخگوی ضجـه های مادران داغـدار و اشکِ پـدران زجـر کشیـده نیست.

تابستانی که با داس خونیـن نظام ضـد بشـری جمهوری اسلامی بهترین گُـل های سرزمین مان را هر چند با رنـگ و بـوی متفـاوت، پـر پـر کـرد.

در تابستانی که حکومت جنـایتکـار جمهـوری اسلامی، نـه فقـط خانواده ای آن انسـان های همیشه جـاودان را در سوگ عـزیـزانشـان نشاند بلکه، زخمی عظیم و فراموش نشدنی، بـر پیکـر ملتی به جا گذاشت، زخمی که، هرگز التیـام نه خواهد یافت.

اما راستی، جایگـاه کُشتـار دهه شصت در نظـام جنایتکـار جمهـوری اسلامـی در کجـا قـرار دارد!؟ آن تابستان جهنمی، در بین انسان های آزادیخواه، از چه ویـژه گـی خاصی برخوردار است!؟ پـاسـخ بـه این سئـوال، کـار چنـدان مُشکلـی نیست، در حقیـقــت حتـی با یـک نگـاه سـاده و سطحـی هـم بـه کـارنـامـه سراسر ننگیـن حکـومتِ خـون و جنـون در ایـران، به این واقـعیـت آشکـار چون “آفتـاب آمـد دلیـل آفتـاب” پـی می بـریـم.

ازهمان دقیقه ای که خمینی جلاد و اعوان و انصارش بر اریکه قُدرت سـوار شدند از هیـچ جنـایتی در حق مردمان ایران زمین دریغ نکردند و همچون بـخـتـک، درتمام شئـون زندگی به جانشـان افتـادند و چون زلـزلـه ویـرانـگـر، سرزمین زیبـای مـان را در تمام زمینه ها به ورطه نابودی کشاندند.

بیشک، کـم نیست جنـایـت های بیشمـاری که از طرف نظـام هـای سرکـوبـگـر، علیه مـردم ستـم کش، در این کُـره خـاکـی، بوقوع پیوسته است.

در حقیقت چنین رژیم هایی، جنایت علیه بشریت را در تـاریـخ رقم زده اند مانند کُشتـار میلیونی دارفـو در آفریقا و یا کُشتار توده‌های بیشمار یهودی به وسیله جانیان نازی در اروپا و غیـره .

فـاجعـه قتل عام زنـدانیـان سیاسی در دهه شصت یکی ازهمان جنایت های حکومت های فاشیستی است که در این جهان هستی و بقول معروف در روز روشن، توسط نظام ضد بشری جمهوری اسلامی آفریده شد.

این واقـعیتـی انکـار نـاپـذیـر است که از هـر چهـار فصـل ایـران در نظـام جمهوری اسلامی، بـوی خـون می آیـد ولی آمدن تابستان، هر انسان آزادیخواه را بشدت متـأثـر می کند چراکه در این فصل، جمهوری اسلامی یکی از بزرگترين جنـايـت تـاريـخ بشـريـت را رقـم زد “کُشتــار هـزاران انسـان هـای دوست داشتنـی و بی گنـاه که فقـط جُرمشان آزادیـخـواهـی بـود “.

همه بـدار آويخته و یا تیرباران شدند آنهم دختران و پسرانی که، گُـل های سر سبـدِ نسلی سـرکـش، مبـارز  و تسلیـم نشـدنـی بـودنـد.

زنـدان ها خالی شد. بـاور نکردنی بود، امـا، در نظـام مُلایـان با عبا و بی عبای جمهوری اسلامی، اين جنـايـت، بـاور کـردنـی شـد.

نـه محکمه ای بود نـه وکیلی! فقـط یکطرف آخوند جنایتکاری بود که در مقابل اش، اندیشه ای دگـر که با اسلام خمینی جلاد هم خوانی نداشت، قـد علم کرده بود.

مُلای ِ جنایتکار برای کُشتـن ِ زندانی سیاسی که چون سرو تنومند در مقابل اش ایستاده بود فقط به چند دقیقه احتیاج داشت، از اینرو، سئوال می کرد، نـام … فاميـل … مسلمانی؟ نماز می خوانی؟ و …

پاسخ  آن زندانی، چه آری و چه نـه، فرقی نمی کرد، چرا که به جوخه دار سپرده می شد.

به جـرئـت می توان گفت، کُشتـار فله ایی تـابستـان دهـه شصت در “دادگـاه هـای” چنـد دقیقـه ای، بـزرگتـریـن خـط قـرمـز نظام جنایتکار جمهوری اسلامی است چرا که افشـای این جنایت علیه بشریت، بیـشک، نام همه کسانیکه در این حکومت ارتـجـاعـی پُست و مقامی و یـا نقش داشته اند و اکنون بـرخـی از آنهـا هم به اصطلاح، اصلاح طلب شده اند و با بیشرمی هر چه تمام، سنگِ آزادی را به سینه می زنند!!! بـر مـلا می شود .

برای مثال، مگر می شود نخست وزیـر مملکتـی بود آنهم 8 سال! (مانند موسوی) و از کُشتـار چند هـزار نفـر در آن تابستان جهنمی، خبر نداشت!؟ در بـرون مـرز هم لابـی هـای این رژیـم جنایتکــار در قالب دکتـر، مهندس، مُفسـر، لیچـارگـو، هنـرمنـد و غیـره، در مورد آن سکـوت می کنند و یا بنحوی سعی در ماله کشی کردن آن، بر می آیند.

سکوت مرگبار نظام جمهوری اسلامی و حامیان مُـزدوراش در اینطرف و آنطرف در مورد”کُشتـار دهـه شصـت” نشاندهنده این حقیـقـت است که افشای این جنایت هولناک، پـای تمام عناصر نظـام را چه در گذشته و یا حال را بنحوی به وسط می کشاند.

در مقابل، این وظیفه خطیـر بر دوش آزادیخـواهـان است که با تمـام وجـود و با تـلاشـی گُستـرده و همه جـانبـه، جهـانیـان را از این جنایت علیه بشـریـت که توسط جنایتکاران نظام جمهوری اسلامی در ایـران انجـام شده است آگـاه کننـد.

ما ایـرانیـان آزادیخـواه در بـرون مـرز با هر عقیـده، بینش و مسلکی که هستیم و بهـر وسیله ای که شده، نبـایـد کُشتـار دهـه شصـت را که مانند کوهی بـردوش مان سنگینـی می کند و هم چون زخمی عمیـق، بر تمام تـار و جودمان نشسته است بدست فـرامـوشـی بسپـاریـم.

ما بـایـد زبـان آن انسان های دوست داشتنی مبارزکه، درمقابل دژخیمان رژیم ضـد انسـانـی جمهوری اسلامی، آزادی را برای من و تـو، فـریـاد می کردند و هزینه سنگینی را که همانا جانشان بود دادند، بـاشیـم.

مـا نـه فـرامـوش می کنیـم و نـه می بخشیـم.

به امید روزیکه جنایتکاران جمهوری اسلامی را در دادگاهای مردمی شاهد باشیم.

بیاد آن تابستان دهه شصت ، شهریور 1992 / استکهلم

 

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: