ابوذر غفاری چرا حکومت تمام توان خود را برای برگزاری چنین مراسمی به کار گرفت، واین نمایش چه واقعیتی را میکوشد پنهان کند؟ در سیاست، بزرگی یک مراسم الزاما نشانه قدرت نیست؛ گاهی برعکس، نشانه نگرانی از دست رفتن قدرت است. حکومتهایی که از پشتوانه اجتماعی واعتماد عمومی برخوردارند، معمولاًادامه
نعمت فیروزی رمان شاهکار «جشن بز» (۱) نوشته ماریو بارگاس یوسا، برنده نوبل ادبیات از کشور پرو ،کالبدشکافی عمیقی از روانشناسی استبداد، کیش شخصیت و روزهای پایانی دیکتاتوری رافائل تروخیو در جمهوری دومینیکن است. پیام محوری این اثر، افشای چگونگی مسخ توده ایی از مردم در سایه وحشت و فروپاشیادامه
محمود نیشابوری سوم ژوئیه تنها یک تاریخ در تقویم نیست. روزی است که زمان ایستاد، نفسها در سینه حبس شد و چشمهای منتظر، طلوع آزادی را به تماشا نشستند. در گرماگرم تابستان ۲۰۰۳، وقتی توطئهها چون ابری تیره بر سر اشرف نشانان سایه افکنده بود، دستان عدالت از آستین تاریخادامه
ابوذر غفاری آنان که چشم به بیگانه می دوزند، تاریخ را تکرار میکنند؛ آنان که بر نیروی سازمان یافته مردم تکیه میکنند، تاریخ را میسازند. تاریخ، بزرگ ترین آموزگار ملتهاست؛ اما تنها برای آنان که گوش شنوا واراده عمل دارند. یکی از روشن ترین درسهای آن این است که هیچادامه
محمود نیشابوری مقدمه: رقص شمشیر و عبا در سایه سکوت تاریخ معاصر ما بارها شاهد بوده که قدرت سیاسی واقتدار مذهبی، به جای تقابل، دست در دست هم گذاشته اند. نه برای ایستادن مقابل دشمن بیرونی، که برای خاموش کردن صدای اعتراض درونی. «شاه وشیخ» دو روی یک سکهادامه
